تنهايي

این جهان است

که هیچ وقت کهنه نمی شود

تازه ، مثل یک نوزاد

و ما خواسته یا ناخواسته

شب و روزمان را صرف

بزرگ کردن آن می کنیم

و مثل نوزادی که بزرگ می شود

دیگر آن شیرینی قبل را ندارد

نه میشود با او ماند

نه دلش را داریم که تنهایش بگذاریم

شاید تنهایی، یک خواب است

خوابی بی نهایت

گاهی با کابوس های تلخ

گاهی با رویاهای شیرین

هر چه که هست

هر چه که باشد

تنهایی

لازمه ی زندگیست.