و بعد مرگم
مرا همچون بذری زیر خروار خاک
مدفون خواهند کرد
باران که ببارد
شاید سالها بعد
نامَم،
گَوَنی در بیابان
یا خاری زیر سایه ی گل سرخ
شاید هم درختی لب رود
یا
شقایقی در دامنه کوه باشد
و شاید
من آن گلی باشم که
در شکاف دیوار سلول یک زندانی
می روید
هر چه که هست
هر چه که باشم
مرگ من، آغاز زندگیست
در پس توهم رنگارنگ این دنیا
که بسی اشتباه نامش را
زندگی نهادند.
شوق شیدایی...ما را در سایت شوق شیدایی دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 73